معرفی Entity Framework Core

EF Core یک تکنولوژی جدید برای دسترسی به پایگاه داده می باشد. در اصل این تکنولوژی طراحی شده است تا توسعه دهندگان قادر باشند Domain Class های خود را طراحی نموده و بعد با آن ها به عنوان جداول رابطه ای کار کنند. EF Core یک ORM یا object-relational mapper است که امکان کار با بانک های اطلاعاتی مختلف را از طریق اشیاء NET. میسر می کند. توسط EF Core قسمت عمده کدهای مستقیم کار با بانک اطلاعاتی حذف شده و تبدیل به کدهای NET. می شوند. کار با اشیاء NET. و LINQ، مزایایی نظیر تحت نظر قرار گرفتن کدها توسط کامپایلر و برخورداری از ابزارهای Refactoring پیشرفته را میسر می کند.

EF Core از دو روش پشتیبانی می کند؛

  • Code-First
  • Database-First

EF Core عمدتا رویکرد Code-First را دنبال می کند. در رویکرد Code-First، EF Core API پایگاه داده و جداول را با استفاده از migration بر اساس قراردادها و پیکربندی های موجود در Domain class های شما ایجاد می کند.

چگونه EF Core را نصب کنیم؟

ابتدا باید Nuget Package های زیر نصب شوند. چون پکیج SqlServer به سه پکیج دیگر dependency دارد با نصب آن به صورت اتوماتیک پکیج های دیگر نیز نصب می شوند. در غیر این صورت باید آنها را به صورت دستی نصب کرد. این Nuget Package ها عبارت اند از:

  1. Microsoft.EntityFrameworkCore.SqlServer
  2. Microsoft.EntityFrameworkCore.Relational
  3. Microsoft.EntityFrameworkCore
  4. Microsoft.EntityFrameworkCore.Tools

چگونه EF Core را Configue کنیم؟

اولین قدم ایجاد کلاسی است که از کلاس بسیار مهم DBContext استفاده می کند. در واقع از آن ارث بری می کند. در کد زیر نام این کلاس را AppDbContext گذاشته ایم.

بعد از آن برای هر مدلی که بخواهیم از آن در EF استفاده کنیم باید یک property به شکل زیر، در این کلاس بنویسیم:

برای اعمال تنظیمات در EF Core باید در کلاس Startup و در متد ConfigureServices کد زیر را بنویسیم:

اگر دقت کنید متوجه می شوید که ConnectionString ای به نام StudentDBConnection وجود ندارد. به سراغ فایل appsettings.json می رویم و کد زیر را وارد می کنیم:

پیاده سازی Repository Pattern

بسیار نیاز است که در پروژه ها از این الگوی طراحی استفاده شود. الگوی طراحی Repository به عنوان یک واسط بین اپلیکیشن و پایگاه داده عمل می کند. (در بعضی مواقع بین اپلیکیشن و یک ORM) با این کار Business Logic از Data Access جدا می شود. مهمترین مزیت Repository Pattern این است که می توان در هر لحظه پایگاه داده پروژه را تغییر داد. چطور؟

در اینترفیس IRepository متدهای مربوط به عملیات اصلی مانند Create, Read, Update, Delete نوشته می شود. بعد از آن باید کلاسی بنویسیم تا این متد ها را پیاده سازی کند. می توانیم یک یا چند کلاس بنویسیم و هر کدام از آنها، حین پیاده سازی این اینترفیس از پایگاه های داده مختلف یا ORM های مختلف استفاده کنند.

پس به راحتی می توان با یک سوییچ ساده، پایگاه داده ی پروژه را مثلا از SQL Server به Oracle تغییر داد بدون آنکه کدهای پروژه دستخوش تغییر شوند.

اینترفیس IRepository به شکل زیر است.

حال باید کلاسی به نام مثلا SqlStudentRepository به قسمت Model اضافه کنیم.

اگر پروژه را اجرا کنیم به خطا بر می خوریم چون دیتابیسی به نام StudentDB  وجود ندارد. برای ایجاد دیتابیس باید ابتدا Migrate کرد. Migration چیست؟

Migration

Migration راهی برای هماهنگ کردن پایگاه داده با مدل های Entity Framework Core است. مثلا هنگامی که در EF Core یک دیتابیس یا یک مدل می نویسید هیچ تغییری در دیتابیس اعمال نمی شود. با اجرای عملیات Migration دیتابیسی که در EF Core نوشته اید ایجاد می شود و به ازای هر مدلی که در DbContext نوشته شود هم یک Table ساخته می شود. اگر اینها از قبل وجود داشته باشند فقط بروزرسانی می شوند. یک قابلیت بسیار مهم Migration وجود History است. بعد از هر بار Migrate کردن یک سری اطلاعات در History ایجاد می شوند و با استفاده از آنها می توان دیتابیس را به وضعیت Migrate های قبلی برگرداند.

برای آشنایی با دستورات Migration باید در Package Manager Console کد زیر را وارد کنیم تا لیستی از دستورات کاربردی Migration نشان داده شوند.

PM> Get-Help about_entityframeworkcore

کد زیر یک Migration را ایجاد می کند. با این کار، تمام تغییرات EF Core در History ثبت می شود ولی هنوز در دیتابیس اعمال نمی شود.

PM> Add-Migration

با کد زیر، تعییرات موجود در Migration در دیتابیس اعمال می شود.

PM> Update-Database

اگر برنامه را اجرا کنیم بدون خطا اجرا می شود ولی هنوز دیتایی در دیتابیس وجود ندارد. می توان در اپلیکیشن، فرم هایی ساخت تا کاربر به ورود اطلاعات بپردازد. یکی از راه های افزودن دیتای اولیه، استفاده از Seed Data می باشد.

Seed Data

با استفاده از Seed Data می توان در دیتابیس، داده های اولیه افزود. با این ویژگی به محض ایجاد دیتابیس، یکی سری اطلاعات حیاتی هم در دیتابیس وارد می شوند.

اگر دیتاها زیاد باشند استفاده از روش بالا توصیه نمی شود. به جای آن می توان یک کلاس به نام ModelBuilderExtensions در پوشه ی Model نوشت.

و در کلاس AppDbContext

سینک کردن Database با Domain Data Model

اگر بعدا تغییراتی در مدل اعمال کنیم(مثلا یک property اضافه کنیم) و عملیات Add-Migration را انجام دهیم و نگاهی به کلاس Migration بیاندازیم، چیزی شبیه به کلاس زیر می بینیم

متد Up تغییراتی که در مدل ایجاد کرده ایم را اعمال می کند. متد Down تغییرات را Undo می کند. با هر بار Update فایل زیر به روز می شود که وظیفه اش نگهداری Snapshot ای از وضعیت فعلی Model است.

با دستور زیر می توان آخرین Migration را حذف کرد و وضعیت را به حالت قبل از Migration حذف شده تغییر داد

PM> Remove-Migration

نوشته شده توسط mrbitmap علیرضا علی رمضانی

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

جدیدترین مقالات

فهرست